محمد مهدی عسگرپور» رئیس هیئت رئیسه خانه سینما در واکنش به «جنگ تحمیلی رمضان» اظهار داشت: ما امروز با جنگی مواجه هستیم که مشابه‌اش را طی سالیان در کشورمان تجربه نکرده بودیم و حتی شکل و شمایل آن با دوران هشت سال دفاع مقدس تفاوت‌های زیادی دارد. هم مردم ایران نسبت به آن زمان روحیه متفاوتی دارند و هم نوع جنگ تغییر کرده است. علاوه بر این، ابرقدرت‌هایی که طی این سال‌ها پشت‌صحنه به دشمنان ایران کمک می‌کردند، امروز به‌طور مستقیم حضور پیدا کرده‌اند و تمام آن ایده‌هایی که پیش‌تر مطرح می‌شد، اکنون به یک جنگ مستقیم با ما منجر شده است.

وی تاکید کرد: در مورد نسبت این جنگ با مردم، امروز با چیزی روبه‌رو هستیم که می‌توان آن را نوعی حماسه قابل پیش‌بینی نامید؛ زیرا کاملاً مشخص بود مردم ایران، به دلیل نوع اعتقاد و میهن‌دوستی‌ای که در ذاتشان وجود دارد، در برابر این جنایت سکوت نخواهند کرد. همین امر زمینه وفاق عمومی را در حد قابل‌توجهی فراهم کرده است.

عسگرپور با اشاره به وجه شناختی تهاجم دشمن و عملیات فریبنده رسانه ای این جنگ که پیش از وقوع آن بخصوص طی ماه های اخیر انجام شده بود تصریح نمود: ما از طرفی با دشمنی مواجهیم که کار خود را با نوعی ادبیات فریبنده آغاز کرد که ما سال‌ها نمونه‌هایش را در حوزه‌های مختلف دیده بودیم؛ اما در این جنگ مشخصاً با بخشی از مخاطبان خود چه در داخل و چه در خارج از کشور ادبیاتی فریبنده به کار برد. هرچه جنگ سخت‌تر شد، ماهیت درونی آن‌ها بیشتر آشکار شد. به همین دلیل امروز ادبیات رئیس‌جمهور آمریکا و برخی از افراد تأثیرگذار آن‌سوی ماجرا با ادبیات روزهای ابتدایی‌شان بسیار متفاوت است؛ اکنون رسماً از «مرگ ایران» سخن می‌گویند و در توییت چند روز پیش آقای ترامپ نیز کاملاً روشن شد که نیت اصلی سردمداران این جنگ چیست.

وی متذکر شد: مجموعه اقداماتی که طی چند ماه منتهی به جنگ انجام شد، بخشی از رفتار فریبکارانه آمریکا و اسرائیل بود و هر فرد عاقلی اگر همه این موارد را کنار هم بگذارد، متوجه می‌شود از ابتدا هیچ خیرخواهی‌ای از سوی طرف مقابل ایران وجود نداشته است. شکل و شمایل رفتار آنان نیز با توجه به قدرت رسانه‌ای غرب، در آن روزها اقتضا می‌کرد آن مدل را در پیش بگیرند تا در داخل کشور یارگیری کنند؛ اما امروز چهره واقعی‌شان را آشکارتر نشان می‌دهند.

رئیس هیئت رئیسه خانه سینما در پاسخ به شفاف نبودن موضع خانه سینما در مورد این جنگ بیان کرد: خانه سینما، افزون بر کانال‌های ارتباطی‌اش که طبیعتاً می‌تواند در آن‌ها عکس‌ها، پوسترها و نمادهای مورد نظر خود را منتشر کند؛ که این کار را هم انجام داد. بیانیه‌اش را نیز صادر کرد. دو بیانیه منتشر شد که بیانیه دوم، یک بیانیه مشترک میان خانه سینما، خانه موسیقی و خانه تئاتر بود و به نظر من موضعی بسیار شفاف داشت و پیام لازم را منتقل کرد.

او ادامه داد: اقداماتی که خانه سینما می‌تواند انجام دهد، با توجه به ابزارها و امکانات موجود، در همین حدود تعریف می‌شود. البته گاهی حضور اجتماعی هم پیدا می‌کند؛ چه در جنگ دوازده‌روزه و چه در ماجرای اخیر، در قالب اقداماتی مانند سر زدن به کادر درمان و گفتن «خداقوت» که از جمله کارهایی است که می‌توان انجام داد و انجام هم شد.

وی افزود: در مورد بیانیه هم همان بیانیه مشترک، موضع نهادهای صنفی را مشخص کرد. از این‌جا به بعد طبیعتاً خودِ اعضا می‌توانند به‌عنوان افراد مستقل حضور داشته باشند. برای مثال، خودِ من نیز به‌عنوان یک فرد، با وجود مسئولیت صنفی، در چند نوبت اظهار نظر داشته‌ام.

عسگرپور در ادامه گفت و گو در مورد سکوت بسیاری از چهره های شناخته شده سینمایی و در مواردی همراهی با دشمن امریکایی صهیونی اظهار داشت: در خصوص چهره‌های سرشناس هنرمندان، لازم به ذکر است که هر یک از ایشان ممکن است وظایف خود را به انجام رسانند یا در مواردی از ادای آن امتناع ورزند. نکته قابل توجه در مورد خانه سینما، عضویت ۷۰۰۰ نفر در این نهاد است. در میان این اعضا، تعداد محدودی شناخته شده هستند و بخش بیشتری، علی‌رغم حرفه‌ای بودن، ممکن است برای عموم مردم و رسانه‌ها گمنام باشند.

ایشان همچنین در مورد دفاع حقوقی خانه سینما از هنرمندانی که در جریان «کودتای ۱۸و۱۹ دی ماه» هم راستا با دشمن عمل کرده بودند پاسخ داد: ماجرای دی ماه لزوماً با آنچه متعاقباً رخ داد، هم‌راستا نیست. خانه سینما همواره در جهت حمایت از اعضای خود، حتی آنانی که شناخته شده نیستند اما با مسائل و جرایمی روبرو می‌شوند که دفاع از آنها توسط نهاد صنفی ضروری است. حتی اگر صرفاً پیگیری لازم باشد و نه دفاع، اقدام کرده است. این رویکرد، منحصر به زمان حال نبوده و در طول سالیان متمادی توسط خانه سینما پیگیری شده است. بنابراین، وقایع ۱۸ و ۱۹ دی ماه با ۱۷ دی ماه تفاوت ماهوی دارد و رفتار نهاد صنفی پس از این دو روز، متفاوت از قبل از آن بوده است.

وی افزود: این دو روز، رویدادهایی را رقم زدند و موج‌سواری برخی سرکردگان در خارج از کشور، موجب تغییر رویکردها شد. در چنین شرایطی، نهاد صنفی نیز ملزم به رعایت ملاحظات احتیاطی است. اینکه افراد چه موضع‌گیری‌هایی اتخاذ می‌کنند و گاهی در برنامه‌های خانه سینما، از تریبون آن برای طرح مسائل شخصی خود استفاده می‌کنند، ارتباطی به خانه سینما ندارد.

عسگرپور با اشاره به اقدامت صنفی که خانه سینما در شرایط جنگی برای هنرمندانی که عضو خانه سینما هستند انجام داده است بیان کرد: خانه سینما در مواردی این اقدامات را انجام داده است؛ گاهی از طریق برخی همکاران که توانایی مالی دارند، کمک‌های مالی دریافت کرده تا به بخش‌های نیازمند ارائه دهد.

وی افزود: همچنین، در ارتباط با «صندوق هنر» که بخشی از بودجه آن نیز برای همین منظور تخصیص یافته، اقداماتی صورت گرفته است. با این حال، گاهی بودجه به جای نهاد صنفی، مستقیماً به صندوق هنر واریز شده است تا از آنجا به نهاد صنفی برسد. در بسیاری از موارد، این اتفاق رخ داده و برخی از همکاران از این امکانات بهره‌مند شده‌اند، که این امر با واسطه‌گری خانه سینما نیز میسر گردیده است؛ چرا که بدون حضور خانه سینما، صندوق اعتباری قادر به تشخیص و شناسایی افراد نیازمند کمک نخواهد بود.

رئیس هیئت رئیسه خانه سینما در پاسخ به کشمکش ها و اختلافاتی که طی سالیان متمادی بین این نهاد و دولت بوجود آمده است و پیوسته خانه سینما انتظار کمک از دولت بدون تمکین دربرابر اراده حاکمیت را داشته است تصریح نمود: این یک اشتباه تاکتیکی است که در برخی دولت‌ها نیز رخ می‌دهد؛ به این مضمون که «شما سفره دولت را سفره حاج آقا تلقی می‌کنید و چون حاج آقا قصد کمک به نهادی را دارد، آن نهاد باید از او حرف‌شنوی داشته باشد.» بنابراین، اگر خانه سینما زیرمجموعه فعالیت‌های وزارت ارشاد قرار گیرد، بخش قابل توجهی از جوهره صنفی خود را از دست خواهد داد.

«محمد مهدی عسگرپور» در پایان این گفت و گو خاطرنشان ساخت: به نظر من، مطالعات بین‌المللی می‌تواند راهگشا باشد؛ بسیاری از کشورها که سینمای پویایی دارند و تعداد تولیداتشان قابل توجه است، دارای نهادهای صنفی هستند. باید بررسی کرد که این نهادها چگونه از دولت‌های خود کمک دریافت می‌کنند؛ آیا همگی زیرمجموعه دولت قرار می‌گیرند! اگر چنین است، پس چرا اساساً نهاد صنفی وجود داشته باشد! دولت می‌تواند یک اداره کل تحت عنوان «اداره کل رسیدگی به امور صنوف» تاسیس کند، همانطور که در دولت دهم نیز چنین رویکردی اتخاذ شد. در این صورت، خود دولت مستقیماً اقدام به اداره امور صنوف خواهد کرد و در این شراط، با سینمایی مواجه خواهیم بود که هیچ صدای مخالفی از آن شنیده نمی‌شود، که این نیز خود یک وضعیت خاص است.