عبدالله بیهقی، آن استاد بزرگ نثر فارسی، مرگ را «گذشته شدن» مینامد و آنجا که از ناگزیری مرگ میگوید، مینویسد: «قضای مرگ فراز رسید و گذشته شد.» چه تعبیر شگفتی؛ گویی آدمی با مرگ به گذشته میپیوندد.
اکبر عبدی به قضا رسید و از میان ما رفت. آدمیان، چون به قضا میرسند، گذشته میشوند؛ اما آنان که هنرشان در حافظهی یک ملت مأوا گرفته است، گذشته نمیشوند، آیندهی جاودان میشوند.
اکبر عبدی در هزاران قاب، هزاران متر نگاتیو و هزاران تصویری که خنده، اندوه، مهربانی و زندگی را با هنر یگانهاش به یادگار سپردهاند، همچنان با ما و آیندگان خواهد ماند.
کانون فیلمنامهنویسان سینمای ایران، درگذشت این هنرمند بزرگ را به خانوادهی گرانقدر ایشان، جامعهی سینمایی و مردم ایران تسلیت میگوید و یاد و هنر ماندگارش را گرامی میدارد.
هئیتمدیره کانون فیلمنامهنویسان سینمای ایران